Malbec de ideale wijn bij kaarslicht

Iedere maand zet een gebruiker van Wijntraining online een bepaalde druif of gebied in de "Spotlight" Deze keer is het de beurt aan Patrick Rikken, Hij neemt de pen over van Alice de Boer. Zij schreef afgelopen maand een inspirerend stuk over Chablis.

Sinds ik gediplomeerd mag drinken, merk ik dat ik verwend ben geworden. Mijn wijnsmaak wordt steeds duurder en exclusiever, maar vooral ook smaller. Zeker als het om rode wijn gaat, neig ik naar zware, volle, gebalanceerde wijnen, die te associëren zijn met een goed gesprek bij de open haard of een copieuze vleesmaaltijd. Wijnen waar je met name in deze donkere jaargetijden naar verlangt. Op één wijnsoort in het bijzonder zet ik vaak veel te vroeg in de middag mijn zinnen: de Malbec. Waarom past deze wijn zo goed bij mij? 

Is het de druif?

De Vitis Vinifera Linné zoals de Malbec in zijn Latijnse benaming heet, heeft 57 lokale synoniemen, waarvan de Franse benamingen Cȏt en Auxerrois de bekendste zijn. Met zijn bijna zwarte kleur is het een opvallende verschijning. De druif heeft een dikke schil en relatief grote pitten, waardoor wijnen van de Malbecdruif doorgaans vol en tanninerijk zijn met een bittertje en een lange afdronk. Kortom, een vruchtje dat qua uiterlijk en karakter in het beeld pas van een diepzinnig gesprek over de zin van het leven.  

De overlevingsdrang van de druif? 

Het druifje is al ruim 2000 jaar populair als wijndruif. De precieze oorsprong van de druif heb ik niet kunnen achterhalen, maar via de uitbreiding van het Romeinse Rijk ontstond er wijnbouw in het Quercy gebied bij Cahors op basis van de Cȏtdruif. Daar werd de wijn zo populair dat het een gevaar vormde voor de Romeinse wijnmakers. Een keizerlijke opdracht om alle wijngaarden te vernietigen in het jaar 92 werd door de lokale bevolking gelukkig tegen gehouden. In de 12e en 13e eeuw beleefde de productie van Cahorswijnen zijn hoogtepunt. Met de bijnaam “zwarte wijn” werd de wijn een gewild exportproduct. Door de hoge tanninegehaltes was de wijn in kruiken – de kurk was toen nog niet uitgevonden – veel beter houdbaar dan andere wijnen, ook op lange reizen. 

Côt druiven


Het werd de favoriete wijn van de Russen, Hollanders, pelgrims onderweg naar Compostella en zelfs Franse koningen. Een succesvolle lobby vanuit Bordeaux om de Cahorswijnen extra te belasten, kreeg de wijn niet op zijn knieën. Pas toen in de 18e eeuw de kurk werd ontdekt en sulfiet werd toegepast om wijnen langer houdbaar te maken, werd de Cahorswijn minder populair. In 1865 kwam een kleine luis, de Phylloxera, mee met geïmporteerde Amerikaanse wijnstokken. Dit luisje vernietigde in slechts twaalf jaar alle Cȏt wijngaarden in Frankrijk. Daarna werd een halve eeuw gebruik gemaakt van een geënte variant, die helaas niet meer de kwaliteit van vroeger opleverde. In 1947 werd een wijngaard ontdekt waar de Cȏt had overleefd. Enkele wijnboeren richtten daarop de Coöperatie van Parnac op met als doel de originele wijn te laten herleven. Met succes weten we inmiddels, want vandaag de dag zijn er  alleen al in Frankrijk alweer 4400 hectare wijngaarden met Cȏtdruiven. 

Of het Zuid-Amerikaanse temperament?

In 1852, enkele jaren voor de (vrijwel) totale vernietiging van wijnstokken in Frankrijk nam de Franse wijnboer en landbouwspecialist Michel Pouget op verzoek van de Argentijnse regering Cȏtwijnstokken mee naar Argentinië. Hij ontdekte het grote aanpassende vermogen van de Cȏtdruif voor de Argentijnse terroir en de bijzondere klimatologische omstandigheden. Typisch daarbij zijn de hoogte waarop de wijn verbouwd wordt, de vulkanische, rotsachtige bodem en de grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht. Omstandigheden die we nergens in Europa kennen en ik als belangrijke ingrediënten beschouw voor het Argentijnse temperament die je in de Malbecwijn proeft. Hoe bijzonder is het niet dat juist hier de originele Franse Cȏtwijnstokken het zo goed doen? 

Geen toeval

Voor mij begon mijn voorliefde voor Malbec met het ontdekken van de zijdezachte textuur in combinatie met de zware, volronde, lange afdronk. Ook de wat boerser smakende, tanninerijke Cahors kan ik zeer waarderen. Je proeft het overlevingsverhaal van de druif in de wijn. Het kan dan ook geen toeval zijn dat de wijn het zo goed doet bij een goed gesprek over het leven. En dan het liefst op een stormachtige decemberavond bij kaarslicht. 

Patrick heeft diploma SWEN 3 behaald en de cursus bij verschillende docenten gevolgd oa Rien van der Meulen Patrick geeft de "pen" door aan, Jan Huner, Jan schrijft een mooi stuk over zijn haat-Liefde verhouding met dew wijnen uit Piemonte. 

Meer weten over Malbec – Côt druif? Bekijk ook onze video op WTOL Academy 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *